Μήπως νομίζουμε πως χρειάζεται αρκετό κουράγιο για ν' αποκαλύψει κανείς το σεξουαλικό του προσανατολισμό; Εκμυστηρεύσεις τέτοιου είδους δεν είναι πάντα σίγουρο πως θα δημιουργήσουν αρνητικό κλίμα. Μπορεί να γίνουν αφορμή να βελτιωθούν οι σχέσεις μας με τους άλλους αρκεί να βολιδοσκοπήσουμε τις προθέσεις και το σκεπτικό των ανθρώπων γύρω μας. Κάπως έτσι δεν το είπαμε στην κολλητή μας;

Η συμπεριφορά μας στην φοιτητική λέσχη μας είναι τέτοια που μας θεωρούν wanna-be lesbian, οπότε δεν μένει παρά ν' ανοίξουμε το στοματάκι μας σε κάποιον δικό μας άνθρωπο. Ας υποθέσουμε του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος, π.χ. την μητέρα μας. Θα πείτε τώρα πως είναι εύκολο να το λέμε αλλά άντε να εφαρμοστεί στη πράξη χωρίς πρώτα να κάνουμε ασφάλεια ζωής, ή να παρουσιαστούμε με πλήρη εξάρτηση Ομάδας Ειδικών Δυνάμεων για ν' αποφύγουμε τα πυρά που ίσως εξαπολύσει. Χρειάζεται θάρρος, χρειάζεται κουράγιο και η αλήθεια φαίνεται στο τέλος πολύ καλύτερη από ένα καλοστημένο ψέμα.

Μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε ελεύθερα, μπορείτε να διαμορφώσετε την αρχή της συζήτησης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άφοβα παραδείγματα δημιουργικών ανθρώπων και να δείξετε πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν παίζει κανένα ρόλο. Το βασικό είναι να διατηρήσετε την κουβέντα σε ήπιους τόνους και να αποφύγετε εξάρσεις που θα φέρουν αντίθετο αποτέλεσμα.

Δύο είναι οι βασικοί τρόποι αντίδρασης (πέρα από την παγωμάρα που θα πέσει): ή θα αποδεχτεί το σεξουαλικό μας προσανατολισμό και θα δηλώσει πως ό,τι και να γίνει αυτή πάντα θα μας αγαπά, ή θα τη δούμε να μεταμορφώνεται από τη μία στην άλλη σε Σβατζενέγκερ απειλώντας να εξολοθρέψει "όλες αυτές τις ανεπρόκοπες που μας έσυραν στο χείλος του γκρεμού και της κραιπάλης".

Η αντίδραση της θα είναι τυπική των βαθύτερων συναισθημάτων και αισθημάτων που τρέφει για την ομοφυλοφιλία γενικά, αλλά, προκειμένου να μάθει απ' αλλού "τί κάνει η κόρη της τα βράδια" ας το μάθει καλύτερα από εμάς πρώτο χέρι και όπως θέλουμε εμείς. Πιθανότατα να υποψιάζεται πως δεν συμβαίνει τίποτα με το Τάκη που παίρνει τακτικά τηλέφωνο. Εξ άλλου μία μαμά που ξέρει για μας μπορεί να αποτρέψει δυσάρεστες καταστάσεις του στυλ "... και νυφούλα... και νυφούλα, να μου ζήσεις ανιψιά. Άντε και στο γάμο σου θα σφάξω δέκα κότες", ή να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από ερωτήσεις -παγίδες: "Τί γύρευες στη πορεία που έδειξε χτες βράδυ η τηλεόραση για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων;"

Επειδή η στιγμή θα είναι δύσκολη και για τις δύο, αφ' ενός γιατί μας έχει λούσει κρύος ιδρώτας και αφ' ετέρου γιατί δεν θέλουμε νέα "Νύκτα του Αγίου Βαρθολομαίου", σκοπός μας πρέπει να είναι πώς θα κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη. Καλό είναι να σκεφτούμε τα αισθήματα του ανθρώπου που κάθεται απέναντι μας και ας χρησιμοποιήσουμε κόσμιες εκφράσεις, παραδείγματα του στυλ "μαμά, ξέρεις, είμαι ερωτευμένη με τη κόρη του μπακάλη" δεν πρόκειται να βοηθήσουν σε τίποτα.

ΠΡΩΤΟΝ. Διαλέγουμε τον κατάλληλο τόπο. Αν υπάρχει η παραμικρή υποψία πως θ' αντιδράσει σα ταύρος σε υαλοπωλείο, ή θα μεταμορφωθεί σε δισκοβόλο κάνοντας λαμπόγυαλο ό,τι βρει μπροστά της (έχουμε κάποια πραγματάκια με τα οποία είμαστε δεμένες συναισθηματικά), ή θ' αντιδράσει σαν χούλιγκαν μετά από ματς Πανκουκουτσαλευριακού - Μακρινίτσας τότε το σπίτι μας δεν είναι το κατάλληλο μέρος, εκτός αν το έχουμε ασφαλίσει κατά των βανδαλισμών.

Ας πούμε πως μας πέρασε η ιδέα να τη ποτίσουμε πρώτα αλκοόλ μήπως χαλαρώσει. Το χειρότερο μέρος για να τη πάμε είναι το γκέι μπαρ που συχνάζουμε. Όχι μόνο δεν θα μπορέσει η γυναίκα ν' ακούσει κουβέντα απ' όσα θα της πούμε λόγω δυνατής μουσικής, αλλά υπάρχει περίπτωση να σκάσει μύτη ο Τάκης ντυμένος drag queen και να βρει εκείνη τη στιγμή να τη ρωτήσει από πού ψώνισε αυτή τη καταπληκτική γόβα στιλέτο. Μετά μη παραπονιόμαστε τί σου είναι οι άντρες, τα θέλαμε με το συμπάθιο.



Προτιμάμε καλύτερα ουδέτερο έδαφος, π.χ. εκείνο το ιταλικό εστιατόριο που ένα χρόνο τώρα θέλαμε να δοκιμάσουμε αλλά δεν έχουμε αξιωθεί με την αναβλητικότητα μας. Γενικά, τα καλά ρεστωράν αρέσουν στις μαμάδες (ειδικά αν ο μπαμπάς έχει να τη βγάλει έξω από την εποχή που ήταν αρραβωνιασμένη). Επιπροσθέτως, υπάρχουν και άλλα θετικά:

α) Σε περίπτωση που παραφερθεί και σπάσει κανένα πιάτο δεν θα ξεταιριαχτεί το δικό μας σερβίτσιο, αφήστε που θα σκεφτεί πάρα πολύ πριν βάλει τις φωνές φοβούμενη μη γίνει ρεζίλι. (Καλού κακού έχουμε λίγο αιθέρα μήπως μας λιποθυμήσει).

β) Αν βιαιοπραγήσει θα υπάρξουν αυτόπτες μάρτυρες να πιστοποιήσουν από ποιο χέρι ξέφυγε το μαχαίρι του ψαριού που μας βρήκε στο δόξα πατρί.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Έχει σημασία ο τρόπος που θα το πούμε. Να λείπουν τακτικές που μόνο σ' εγκεφαλικό επεισόδιο θα καταλήξουν. Δεν χάνουμε τη ψυχραιμία μας, ούτε μοιάζουμε σαν να μας έστησαν μπροστά σ' εκτελεστικό απόσπασμα, χαθήκαμε. Ούτε πηδάμε στο διπλανό τραπέζι τραγουδώντας το "I am what I am", το θέμα είναι πως πιθανότατα δεν έχει δει τη ταινία και θα μας κοιτάζει καλά - καλά. Με τέτοια συμπεριφορά θα της είναι δύσκολο να πιστέψει πως εξακολουθούμε να είμαστε το άτομο που ξέρει - η κόρη της, δηλαδή, και το παιγνίδι των εντυπώσεων θα έχει ανεπιστρεπτί χαθεί.

Καλά πάμε μέχρι εδώ. Ας υποθέσουμε πως κάναμε μια γενική εισαγωγή στο θέμα και ταυτοχρόνως έχουμε εξαφανίσει τα ορντέβρ απ' την αμηχανία - ήταν όντως γευστικότατα. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να μπούμε στο επίμαχο θέμα και η μαμά να μάθει πως η κόρη της είναι λεσβία και πως αποκλείεται να τη καμαρώσει νυφούλα και να κρατήσει στην αγκαλιά της εγγονάκια (το τελευταίο παίζεται, έχουμε επιστήμες που προοδεύουν). Σιγουρευόμαστε πως εκείνη τη στιγμή ούτε μασάει, ούτε καταπίνει. Τα νεύρα μας θα είναι αρκετά τεντωμένα για να παράσχουμε την οποιαδήποτε βοήθεια. Τέτοιες μάχες κερδίζονται μόνο με το παιγνίδι των εντυπώσεων και κλειδί εδώ είναι η ευφράδεια λόγου και η ευστοχία στις απαντήσεις που θα δώσουμε. Και καλύτερα ν' αποφύγουμε το παραμικρό σχόλιο για τα μάτια της γκαρσόνας που μας σερβίρει - όσο ξαλαφρωμένες και να αισθανόμαστε λίγη λεπτότητα δεν βλάπτει.

TΡΙΤΟΝ. Το τί θα αποφασίσουμε να πούμε είναι υπόθεση της καθεμιάς μας. Εδώ σας αφήνουμε να αυτοσχεδιάσετε ελεύθερα. Επιβάλλεται να τονίσουμε (για να γίνει και κάπου αντιληπτό) πως εξακολουθούμε να είμαστε το άτομο που γνωρίζει απ' τα γεννοφάσκια του και επ' ουδενί δεν μεταμορφωθήκαμε στο "Μικρό Αντίχριστο".

Eίναι αδύνατον να προβλεφτεί η οποιαδήποτε αντίδραση της μετά απ' όσα της είπαμε. Σ' αυτό το σημείο δείχνουμε υπομονή και ακούμε τί έχει να μας πει. Το πιθανότερο είναι να πετάξει κάποιο σχόλιο σαν, "ΔΕΝ έπρεπε να σε στείλω στις Καλόγριες, αλλά να σε γράψω στο Δημόσιο Λύκειο του παραπέρα τετραγώνου και να σε κλειδώνω από τις 10.00 μ.μ. στο σπίτι!!!". Μπορεί τα σχόλια της να είναι τελείως αποδοκιμαστικά, αλλά παιδί της είμαστε θα μας αγαπά ό,τι και να γίνει. Η ουσία είναι να μη πανικοβληθούμε και υποθέσουμε πως η αντίδραση της θα είναι αρνητική.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ. Την αφήνουμε πρώτα να συνειδητοποιήσει τα όσα της είπαμε. Μάλιστα της δίνουμε απεριόριστο χρόνο και δεν ξεχνάμε πως αφού η γυναίκα επιβίωσε των όσων άκουσε έχουμε τη πλέον αξιοθαύμαστη μαμά στο κόσμο (οι αντιδράσεις της έδειξαν πως προσαρμόζεται στις πλέον δύσκολες καταστάσεις).

Ποιος ξέρει, ίσως μετά από λίγες μέρες μας τηλεφωνήσει ζητώντας συμβουλές για το πώς θ' αλλάξει το λαστιχάκι στη βρύση του μπάνιου, ή από πού ν' αγοράσει χρώματα για να βάψει το σπίτι της. Πλέον όχι μόνο κερδίσαμε τη μαμά μας, αλλά έχουμε βρει τη πιο θερμή υποστηρίχτρια μας - το τί κάνουμε τα βράδια είναι δική μας προσωπική υπόθεση.


Για τη συγγραφή: Ειρήνη Πετροπούλου

από e-club GreekLesbiansCommunity -
http://clubs.pathfinder.gr/GreekLesbiansCommunity/285549
http://groups.msn.com/greeklesbianscommunity/comingout.msnw