Στη συγκεκριμένη κατηγορία ανήκουν πολύ περισσότερες ταινίες από όσες
ασχολούνται με γυναικεία θέματα. Πιθανόν για λόγους οικονομικούς, στατιστικής ορατότητας, κέντρων δημιουργίας &
εξουσίας (και ποιοι τελικά τα κουμαντάρουν και με ποια κριτήρια..) και γενικότερα όλων των διαπλεκόμενων κυρίαρχων δομών
απόκρυψης της γυναίκας και των θεμάτων της, λες κι η γυναίκα δεν είναι λίγο πάνω από το 50% του γενικού πληθυσμού.
Με την ευκαιρία να σας θυμίσουμε ότι : Δεν μας εκφραζουν και δεν μας καλύπτουν καθόλου ταινίες που συμπεριλαμβάνουν
μικρούς ή και μεγαλύτερους γυναικείους ρόλους κομένους και ραμένους σε ανδρικές απόψεις για τη γυναίκα. Διάβαζε:
τυπικούς ρόλους μητέρας, πόρνης, ερωμένης και κόρης κάποιου σημαντικού (για την ταινία) άνδρα,
ρόλους που αναπαράγουν τα στερεότυπα και που δεν βλέπουν τίποτα με τα μάτια καμιάς γυναίκας.
Λόγω του αριθμού τους μόνο είναι συχνά οι πρώτες υποτιθέμενα "φιλικές" ταινίες που βλέπουμε, και βέβαια λόγω του ότι δεν μας αφορούν τα παρισσότερα θέματά τους, είναι πιο άνετο να τις δούμε ακόμα και μαζί με την ομοφοβική μαμά μας.. Τις αναφέρουμε γιατί κάποιες φίλες μάς στέλνουν ιδιαίτερα κάποιες ταινίες που αξίζουν μια ακρόαση από κάθε κινηματογραφόφιλη και κάποιες πιο σημαντικές ταινίες που χαιρόμαστε ιδιαίτερα που προβλήθηκαν.
Ο ακόλουθος κατάλογος λοιπόν ούτε που σκέφτηκε ποτέ να είναι τίποτα πλήρες, απλά αναφέρει κάποιες ταινίες με αναφορές σε ανδρική ομοφυλοφιλοφιλία που
θεωρούμε ενδιαφέρουσες.
Aν έχετε να προσθέσετε κάτι, Επικοινωνήστε !
[μη μας στέλνετε συνημμένα! - για εικόνες στείλτε μας το σύνδεσμο ]
ο Αγγελος, Ελλάδα
'Ισως η πρώτη ελληνική ταινία με τρανσεξουαλικό θέμα. Πιστή στην εποχή της (κάπου 1980'ς), είναι ένα δράμα με ηθικό δίδαγμα ότι ο 'Αγγελος
δεν θα έπρεπε ποτέ να αλλάξει το φύλο του, κι ιδιαίτερα για τους λάθος λόγους (πίστευε ότι το ήθελε ο αγαπημένος του), αλλά στη διαδρομή, μας έμαθε ότι υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι που ζουν (και) στο διπλανό διαμέρισμα.. Υπόψη ότι δεν προσφέρει καμιά πληροφορία σχετικά με το που απαυθυνόμαστε για την αλλαγή φύλου και μάλλον ο Αγγελος δεν είχε δει ποτέ κανένα ψυχολόγο πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση. Δεν αποκλείεται να αποτελεί και έναν από τους λόγους που στην ελλάδα ακόμα πιστεύουν ότι καμιά τρανς δεν κάνει ποτέ την εγχείριση..
Straight story, 2006, Ελλάδα
Μια παλιά καλή ιδέα του queer κινήματος, η άλλιώτικη κοινωνία που έχουμε ξαναδεί και στη μεγάλη οθόνη (παράδειγμα το Κόκκινο μήλο), αποδίδεται εδώ με πολύ χιούμορ και με μεγάλες δόσεις ελληνικής πραγματικότητας, από καλούς γνωστούς ηθοποιούς. Το αποκορύφωμα ίσως είναι η σκηνή της ταίνιας-μέσα-στην-ταινία του κλασικού "Στέλιο φύγε, κρατάω μαχαίρι Στέλιο" .. Στο τέλος μας προσγειώνει απότομα κι απροειδοποίητα.. ενώ η ταινία διαφημίζεται για τον "αλλιώτικο" κόσμο της, στον οποίο θα προτμούσαμε να μας άφηνε, να τον κουβαλήσουμε λιγάκι στο δρόμο μετά την έξοδο από την προβολή.
Κατά τα άλλα είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία που σίγουρα αξίζει το γέλιο της.
Αν τη νοικιάσετε, συβουλεύουμε να την σταματήσετε στο σημείο που λυποθυμά ο "σπιτικός" σύντροφος, και να την ξαναδείτε από την αρχή.
I now pronounce you Chuck and Larry [Ο Κύριος του Κυρίου], 2007, κωμωδία, 140λ, του Dennis Dugan σε σενάριο Barry Fanaro
http://www.cine.gr/film.asp?id=708907
* Brokeback mountain, 2006, usa
παίζουν:
οι διαφορετικοί όλου του κόσμου την αγάπησαν πολύ, κυρίως γιατί τους εκφράζει πολύ, και οι συντηριτικοί του κόσμου
την επιτέθηκαν άγρια, μιας και θεωρούν και το καουμποϊλίκι "δικό τους" (όπως κι όλα τα άλλα) !
C.R.A.Z.Y., κοινωνική του Ζαν Μαρκ Βαλέ, 122λ
παίζουν: Μισέλ Κότε, Μερκ Γκρόντιν, Εμιλυ Βελα, Μαριλού Γουλφ
Το πορτραίτο μιας τυπικής οικογένειας, μέσα απο τα μάτια του "διαφορετικού" γιού, μαζι με το outing στον εαυτό του
περισσότερες ταινίες.. 'Ο,τι μας στείλετε με θέμα "gay movies"
|
