Jane Rule
Την έχετε ακούσει; Μάλλον όχι, αλλα πιο πιθανό να έχετε ακούσει την κλασική λεσβιακή ταινία
"Καρδιές της ερήμου // Desert hearts"

For information about Jane Rule English, please check our links
 Jane Rule
Desert hearts - movie scene
η ζωή και το έργο της
αφορισμοί - βιβλιογραφία της
αναφορές
αφιέρωμα: περήφανες Ελληνίδες λεσβίες
Λεσβίες αλλάζουν τον κόσμο
Αγαπημένες συγγραφείς
Σαπφίδες
χάρτης σελίδων Σαπφίδων
Mούσες στο διαδίκτυο :
Σαπφώ - Audre Lorde - Monique Wittig

λίγα λόγια..

Την πρωτακούσαμε στο διαδίκτυο πολύ αργά, κι είδαμε πως είναι τόσο κρίμα.. να μην μπορούμε να της στείλουμε ούτε μια συγχαρητήρια ευχή για το τσαγανό της.

Θα έπρεπε να μαθαίναμε για τέτοιες γυναίκες κάπως κάπου.. κι ιδιού η ελάχιστη συμβολή μας στη βασική εκπαίδευση των ελληνόφωνων κορασίδων, γιατί όλα τα κορίτσια θα έπρεπε να διδάσκονται και γυναικεία ιστορία κι όχι μόνο την ανδρική ιστορία των πολέμων, κι ιδιαίτερα τα κορίτσια που οι πολλοί θεωρούν αλλιώτικα, κι όλα τα κορίτσια και τα αγόρια που θέλουν να σταθούν ισότιμα δίπλα-δίπλα, θέλουν και πρέπει να ξέρουν τις γυναίκες που κατάφεραν να βάλουν ένα λιθαράκι στο στρώσιμο του δύσκολου δρόμου για τα σημερινά δικαιώματά μας.

Πάμε λοιπόν.. για τη Jane Rule

Για να έχετε μια εικόνα, η Jane ήταν ψηλή, γύρω στο 1.80, με πλούσια βαθειά φωνή, γεμάτη ζεστές αρμονικές, που συχνά τη μπέρδευαν με ανδρική. Είχε αυτό το ύψος από 12 χρονών, κι η συμπεριφορά των γύρω σαν να ήταν ήδη μια νεαρή δεσποινίδα ενώ ένοιωθε ακόμα παιδί, ήταν ένα από τα πρώτα δύσκολα για τα οποία χρειάστηκε να βρει λύσεις. Υποθέτουμε ότι επίσης την μύησε στο πώς επιβιώνεις όντας διαφορετική από τους περισσότερους τριγύρω.
Έζησε πολλά καλά χρόνια με την καλή της Helen Sonthoff στο σπίτι τους στο νησάκι Galano, στη Βρετανική Κολούμπια του Καναδά όπου διάλεξε να ζήσει η Jane. Γενημμμένη στις ηπα, προτίμησε να γίνει Καναδή στα 25 της και καταλαβαίνουμε αρκετούς από τους λόγους της.

Το πρώτο βιβλίο
The Desert of the Heart [η έρημος της καρδιάς] είχε τελειώσει πριν κλείσει τα 30 της, το 1961, κι απορίφθηκε από περίπου 25 αμερικάνους εκδότες, ώσπου η Jane το πήγε στην Αγγλία όπου εκδοθηκε αμέσως και στη συνέχεια εκδόθηκε και στον Καναδά.. κι ακολούθησαν πολλές χώρες. Σύμφωνα με τη συγγραφέα, δεν είναι αυτοβιογραφικό. Η οικογένειά της έμεινε στο Ρένο, όπου διαδραματίζεται το βιβλίο, την εποχή που η ίδια σπούδαζε στο κολλέγιο αλλού. Όταν τους επισκεπτόταν, η μικρή της αδελφή την πηγαινε στα ιστορικά μέρη κι έτσι έμαθε καλά την ιστορία του. Ετσι, όταν θέλησε να γράψει μια λεσβιακή ιστορία, είχε ήδη έτοιμο αρκετό υλικό για την περιοχή.

'Εγραψε το δεύτερο βιβλίο της, This Is Not For You, σαν μια μελέτη για μια γυναίκα που δεν μπορούσε να αντέξει τη λεσβιακή της ταυτότητα και την αρνήθηκε. Είχε γνωρίσει αρκετές γυναίκες που είχαν μεγάλες δυσκολίες με τη σεξουαλικότητά τους όταν ανακάλυπταν πως ήταν κυρίως λεσβιακή. Η Ερημος της καρδιάς ήταν μια ρομαντική νουβέλα που δεν ασχολήθηκε σε βάθος με τα κοινωνικά προβλήματα του να είσαι ομοφυλόφιλη σε ένα ετερόφυλο κόσμο. Ηθελε να μπει στη σκέψη μιας γυναίκας που είχε αποδεχτεί την εκκλησιαστική διδασκαλία, που αποδεχόταν την έννοια της αρνητικής υπευθυνότητας. Ολο το βιβλίο απευθύνεται σε μια γυναίκα που έχει ήδη εγκλειστεί σε ένα σιωπηλό μοναστήρι και που ήταν ερωτευμένη με την αφηγήτρια. Η αφηγήτρια έχει απορρίψει τη σχέση αυτή, κι όλο το βιβλίο αποτελεί την τεκμηρίωση της άρνησής της. Το βιβλίο δέχτηκε ισχυρή εχθρική απόρριψη από τη λεσβιακή κοινότητα, που μάλλον ερμήνευσε την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο ως ταύτιση της συγγραφέως με την αφηγήτρια, κι αντίθετα έγινε αποδεκτό από τον ετερόφυλο τύπο, που όμως παραπονιόταν γιατί η ηρωίδα είναι τόσο ψυχρή κι εγωίστρια, την προτιμούσαν πιο συμπαθητική. Κανείς δεν έδειξε να κατάλαβε την τραγική διάσταση του βιβλίου.

Ακολούθησαν αρκετά βιβλία της Jane, το πιο πολυδιαβασμένο ίσως το Lesbian images, αλλά όλα γεμάτα από την εξυπνάδα, την κατανόηση των ανθρώπινων και την εξαιρετική χρήση της γλώσσας της Jane.


Αφορισμοί της Jane Rule

  • Μου έφυγε η ψυχή!" (όταν διάβασε το Πηγάδι της Μοναξιάς). Δεν ταυτίστηκα, αλλά σκέφτηκα "Θεέ μου, έτσι καταλήγουν όταν μεγαλώνουν οι άνθρωποι που τους ελκύουν οι γυναίκες, όπως εγώ..." Φυσικά χρειάστηκα χρόνια να καταλάβω το γιατί το βρήκα τόσο φρικτό - επειδή η Radclyffe Hall ήταν ένας από τον μεγαλύτερους σωβινιστές που μπορούσες να βρεις. Όλη αυτή η αίσθηση ότι τάχα υπάρχει μια δομή εξουσίας στις ανθρώπινες σχέσεις και το ένα μέλος πρέπει να εξουσιάζει και το άλλο να είναι παθητικό. Κάποιος νάναι πιο σημαντικός και ο άλλος πιο ασήμαντος. Ακόμα ακούω συνέχεια γυναίκες να λένε ότι κάποιος πρέπει να αποφασίζει. Αυτό μου φαίνεται πολύ αποξενωμένο από την αληθινή ζωή με ένα άλλο άτομο. Το Πηγάδι της μοναξιάς είναι ένα ετεροσεξουαλικό βιβλίο όσον αφορά την πολιτική δομή του.

  •  
  • Είχα φλερτάρει με άνδρες, αλλά δεν ήμουνα καθόλου ευτυχισμένη. Οχι σεξουαλικά, αλλά σχετικά με το είδος της σχέσης. Ηταν δικό μου λάθος, με δεδομένο το περιβάλλον που μεγάλωσα (*). Δεν ήθελα τέτοιες σχέσεις, αν και πίστευα ότι θα έπρεπε. Υποθέτω ότι όλες μας κάποια στιγμή σκεφτόμαστε ότι πρέπει να κάνουμε αυτά που πιστεύουν οι άλλοι σωστά, ότι πρέπει να τα κάνουμε, και το δοκιμάζουμε και αποδεικνύεται κακή ιδέα για όλους.
    (*): Η Jane μεγάλωσε στον παραδοσιακό υπερσυντηρητικό "Νότο" των ηπα.

  •  
  • Στη γενιά μου και στην προηγούμενη, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έχουν αρνηθεί (τη σεξουαλικότητά τους) και κλείδωσαν τις ζωές τους. Αυτό μου φαινόταν τραγικό κι ήθελα να το εξερευνήσω. Έλαβα αμέτρητες επιστολές από μεγαλύτερες λεσβίες που έλεγαν ότι ένοιωθαν μεγάλη έκπληξη για το πόσο ταυτίστηκαν με την ηρωίδα. Αυτή η ομάδα ανθρώπων είδαν στ' αλήθεια στο βιβλίο (This Is Not For You) την αλήθεια που τους έλεγε στη μούρη: "Σέρνεις τα πόδια σου και πληγώνεις τόσο πολλούς ανθρώπους προσκολλημένη σε μια στενόμυαλη παράλογη προσπάθεια αυτο-δικιολόγησης."

  •  
  • Anyway it's absolutely ludicrous to ask that we make a world in which all people that are homosexual are heros. I think it's a bloody bore. I'm sick of heros in any case. We've had those. They make wars. The request for a narrow, positive shined-up, spit and polish image of homosexuals just bores me rigid.

  •  
  • Η εμπειρία των ανθρώπων που δηλώνουν ανοιχτά τη σεξουαλική τους ταυτότητα όταν υπάρχει (γύρω τους) κάποιο κίνημα, είναι από κάποιες απόψεις πολύ καλό και πολύ υποστηρικτικό. Από την άλλη όμως νομίζω πως όταν παίρνεις δύναμη από μια ομάδα και μετά ανακαλύπτεις ότι η ομάδα δεν είναι τόσο υποστηρικτική όσο χρειάζεσαι, έχεις μεγαλύτερο πρόβλημα από την περίπτωση που ψάχνεσαι μόνη σου και πρέπει να λύσεις το πρόβλημα χωρίς βοήθεια.

  •  
  • Πιστεύω ότι είναι πολύ υγιεινό (καλό) το να φτάνουμε στο σημείο να συνειδητοποιούμε πως αν κάποιος που νοιαζόμαστε θα πληγωθεί από το γεγονός του σεξουαλικού μας προσανατολισμού, είναι δικό τους πρόβλημα. Και είναι πρόβλημα. Τους συμπονώ, όπως συμπονώ ένα σπασμένο χέρι. Και θά 'θελα να τους βοηθήσω. Αλλά αποκλείεται να το θεωρήσω δικό μου πρόβλημα.

  •  
  • (για τη θρησκεία..) Πάντα με ενδιέφερε η συγκριτική ιστορία θρησκειών. Αλλα σα θεσμό, τη βρίσκω πάντοτε τρελά καταπιεστική (τη θρησκεία). Αν και αγαπώ το θέατρο κι έχω δει κάποιες πολύ καλές παραστάσεις σε εκκλησίες (..)
    Για τους ανθρώπους που βρίσκουν τις μεταφορικές έννοιες της θρησκείας σημαντικές και χρήσιμες, δεν βλέπω κανένα λόγο να μην τις χρησιμοποιούν. Εμένα δεν με συγκινούν. Είμαι μοναχικός άνθρωπος. Δεν νοιώθω την ανάγκη να ανήκω πουθενά εκτός από την κοινότητα όλων των ανθρώπινων όντων.

  •  
  • Η επιθυμία να είσαι άνδρας, που την μοιράστηκαν και οι Radclyfe Hall, Gertrude Stein, Willa Cather, πιθανότατα δεν είναι πιο συνηθισμένη στις λεσβίες από τις άλλες γυναίκες, γιατί αρχίζει νωρίς στην παιδική ηλικία, όχι σαν σεξουαλική προτίμηση, αλλά σαν επανάσταση ενάντια στους σωματικούς, συναισθηματικούς και κοινωνικούς περιορισμούς που επιβάλλονται στα μικρά κορίτσια. Οι περισσότερες απελπίστηκαν, άλλες ακόμα εκμεταλεύτηκαν αυτούς τους περιορισμούς από την εφηβεία, ιδιαίτερα οι πιο καπάτσες που κατάλαβαν πως δεν χρειάζεται να αυτο-βελτιώνονται, αλλα μόνο να επιλέξουν τον καλύτερο σύζυγο και να έχουν επιτυχημένα παιδιά για να βελιώσουν την κοινωνική τους θέση. [..]
    από το "Lesbian Images", Vita Sackville-West.

  •  
    Βιβλιογραφία

    Βιβλία της Jane Rule

    Αναφορές - Links

  • Jane Rule: The woman behind Lesbian Images, The Body Politic, December 1975 - http://www.xtra.ca/public/viewstory.aspx.... [valid Feb 2008], συμπεριλαμβάνει συνένετυξη της Jane

  •  
  • Fiction and Other Truths, a film about Jane Rule (η συγγραφέας του Desert hearts), Lynne Fernie & Aelyn Weissman, 1995, Canada, βραβευμένο documentary, 57λ - imdb.com:0269225

  •  

    page address: sapphogr.net/les/JaneRule.html
    page started: March 2008 - last update 23 May 2008

    EΠIKOINΩNIA
    Σαπφίδες σε Ελλάδα & διαδίκτυο
    Σαπφικός Λόγος
    Αγαπημένες Συγγραφείς
    Βιβλία
    κείμενα ανά συγγραφέα
    λεσβίες που αλλάζουν τον κόσμο
    χάρτης σελίδων
    συνολικές επισκέψεις Σαπφίδων
    δημιουργία σελίδας : 12 Απριλίου 2008
    ενημέρωση : 15 Μαρτίου 2009
    ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε ΑΡΧΗ ΣΕΛΙΔΑΣ