|
13 Ιουλίου 1935 - 3 Ιανουαρίου 2003
|
η ζωή και το έργο της αφορισμοί βιβλιογραφία στο όνομά της για την Monique σχετικοί ιστοχώροι - LINKS Σαπφώ - Audre Lorde - Monique Wittig Marie Corelli - Linda Wilkinson Σαπφίδες Sapphites in Greece & www Σαπφικός Λόγος χάρτης σελίδων Σαπφίδων |
για τη Monique
Μια μελαχροινή γαλιδούλα, ένα μαυροτσούκαλο στα μέρη της, σίγουρα μακρυνή εξαδέλφη της
Σαπφώς...
Δεν είχα ακούσει ποτέ αυτό το όνομα, μέχρι τη μέρα που ανακοινώθηκε ο θάνατός της στην
ηλεκτρονική ταχυδρομική λίστα Euro-Sappho,
νωρίς το Γενάρη (2003), κι άρχισαν τα ενημερωτικά μηνύματα για το ποια ήταν ..
Αλλά απολαμβάνουμε σήμερα τον απόηχο των αλλαγών που επέφερε στον κόσμο μας
: συμετείχε στην δημιουργία του γαλλικού φεμινιστικού κινήματος στη δεκαετία του 60,
απαίτησε και κατάφερε να δημιουργηθούν τμήματα λεσβιακών και γυναικείων σπουδών στα
αμερικάνικα πανεπιστήμια (αν και δεν το
είχε ονειρευτεί
έτσι..),
αμφισβήτησε τη συνήθη χρήση της γλώσσας - βαζοντας έτσι και τις θεωρητικές βάσεις του
ομοφυλοφιλικού κινήματος δυτικά του Ατλαντικού.
Aυτό το κύμα δεν έχει φτάσει ακόμα εδώ, αλλά στη βορειοδυτική Ευρώπη και στην B.Aμερική, όλοι σχεδόν έχουν μάθει να προσέχουν πολύ τις προσωπικές αντώνυμίες που χρησιμοποιούν - ή μάλλον που αποφεύγουν να χρησιμοποιούν, γιατί όταν λέμε "η γυναίκα μου" - αμέσως φορτώνουμε την κουβέντα αλλά και το ίδιο το συντρόφι μας με ένα σωρό προϋποθέσεις.. κι εγώ, όπως κι η Monique, και πολλοί άλλοι άνθρωποι, δεν θέλουμε να φορτώνουμε το συντρόφι μας με τίποτα απ' όλα αυτά.
Ο κόσμος έχει αλλάξει ως αποτέλεσμα του έργου της σχετικά με τη σεξουαλικότητα και το βιολογικό φύλο, έχει γίνει πιο ευαίσθητος στη δύναμη των λέξεων τώρα που η κριτική που έθεσε στη χρήση της γλώσσας είναι ευρέως αποδεκτή .. στην ευρω-αμερικάνικη κουλτούρα τουλάχιστο.
Μεταξύ των πολλών ιδεών που υποστήριξε, ήταν το ότι η γλώσσα μας περιορίζει σε συμβατικές
συμπεριφορές.
Η Μονίκ ζητούσε από τους αναγνώστες της να επανανακαλύψουν τη γλώσσα και να σκεφτούν τις
πιθανότητες ενός κόσμου απελευθερωμένου από τους
περιορισμούς που μας δημιουργούν οι λέξεις.
(πόσες από μας δεν έχουμε προσπαθήσει στα νιάτα μας να γράψουμε ερωτική ποίηση που να μην
αποκαλύπτει καμιά πληροφορία σχετικά με το φύλο του
έρωτά μας ? - και γιατί να πρέπει να είναι τόσο δύσκολο ? - και πόσες ποιήτριες και ποιητές δεν
υποψιαζόμαστε ότι μπορεί και να είναι και να μην
τολμούν να το πουν.. απλά και μονο γιατι αποφεύγουν τις προσωπικές αντωνυμίες που θα περιόριζαν
τις δημιουργίες τους σε ένα και μόνο φύλο, κόβοντας
την παγκοσμιότητά τους στη μέση..)
Το ήξερε ότι οι ιδέες της θα δημιουργούσαν προβλήματα (αποδοχης?) αλλά έψαχνε τα όρια της
ανθρώπινης σκέψης και μας προκάλεσε να ξανασκεφτούμε τις
έννοιες των λέξεων που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Υποστήριξε δυναμικά το πόσο μας περιορίζει η
γλώσσα σε συμβατικές συμπεριφορές. Ζητά από τους
αναγνώστες της να ανακαλύψουν εκ νέου τη γλώσσα και να σκεφτούν τις δυνατότητες ενός κόσμου
ελεύθερου από τους περιορισμούς που μας επιβάλλουν οι
λέξεις.
Για παράδειγμα, οι χρήση των λέξεων "άνδρας" και "γυναίκα" απαιτούν να συμπεριφερόμαστε και
να αντιδρούμε με κάποιους συγκεκριμένους τρόπους. Η
Monique μας ζητά να φανταστούμε ένα κόσμο χωρίς τις κατηγορίες του φύλου και της γεννετήσιας
ταυτότητας.
Wittig's noted line, "a lesbian is not a woman" defined the foundation for
> lesbian academic theory. It confronted the feminist view of women.
Το γνωστότερο ρητό της ότι "η λεσβία δεν είναι μια γυναίκα", έβαλε τις βάσεις για τη λεσβιακή
ακαδημαϊκή θεωρία. Προκάλεσε τις φεμινιστικές απόψεις
των γυναικών.
Οι ιδέες της ήταν ριζοσπαστικές, ακόμα και για τους φεμινιστές.
(* θα έπρεπε να πω φεμινίστριες? δηλαδή δεν ξέρετε κανένα φεμινιστή ? - και να που η γλώσσα
δεν μας βοηθά καθόλου να υπερβούμε τον ασυνείδητο
σεξισμό το φυτεμένο στη σκέψη..)
η ζωή της Monique
Γεννήθηκε στο Dannemarie, στον 'Ανω Ρήνο, στην Αλσατία, στις 13 Ιουλίου 1935.
Στα '60ς, έγινε ιδρυτικό μέλος της Mouvement de la Liberation Feminine, το 1968- (1970?)
βοηθά στην οργάνωση της αυτονομιστικής ομάδας "Feministes
Revolutionnaires", και συμμετέχει σε διαμαρτυρία όπου έγινε προσπάθεια να τοποθετηθεί στεφάνι
με την επιγραφή "στην άγνωστη γυναίκα ενός στρατιώτη"
στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη στο Παρίσι.
1969- Δημοσιεύει το δεύτερο μυθιστόρημα "Les Guerilleres"
1970- Γίνεται εκπρόσωπος των Feministes Revolutionnaires
1973- Δημοσιεύει το "Le corps lesbien". Αρχίζει να απογοητεύεται από τους διαχωρισμούς
μεταξύ του ψυχαναλυτικού φεμινισμού και του φεμινισμού της
σοσιαλιστικής μεταρρύθμισης, και παύει να συμμετέχει σε συγκεκριμένες ομάδες
Εργάστηκε στο Παρίσι σε διάφορες ημι-ακαδημαϊκές σπουδές, συμπεριλαμβάνοντας θέσεις στην
Εθνική βιβλιοθήκη και στις εκδόσεις Editions de Minuit ως
επιμελλήτρια κειμένων. Αργότερα έγγραψε ραδιοφωνικά δράματα και συμμετείχε σε φιμινιστικές
διαματρυρίες.
1976- Δημοσιεύει το "Brouillon pour un dictionnaire des amants", και μετακομίζει μόνιμα στις
ΗΠΑ
1977- Συνεργάζεται με τις Simone De Beauvior και Christine Delphy (σοσιαλίστρια
οικονομολόγο) στο περιοδικό Questions feminists (φεμινιστικά
θέματα)
1986- ολοκληρώνει το διδακτορικό της (Ph.D.) σε σπουδές Γλώσσας (ανθρωπιστικές και
κοινωνικές σπουδές) στη Σορβόνη.
1990- Διδάσκει στο πανεπιστήμιο της Arizona στην Tuscon, ως καθηγήτρια Γαλλικών (1990-2003)
και Ιταλικών, και στο τμήμα γυναικείων σπουδών
(1997-2003)
Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 2003 από καρδιακή προσβολή, στην Tucson της Αριζόνας.
Αφορισμοί (Quotes)
"I am a lesbian not a woman."
.. και θα ήταν ανακριβές να λέμε ότι οι λεσβίες κάνουν παρέες και σχέσεις, κάνουν έρωτα,
ζουν με γυναίκες, γιατί η λέξη "γυναίκα" έχει νόημα μόνο
σε ετεροσεξουαλικά συστήματα σκέψης και οικονομίας. Οι λεσβίες δεν είναι γυναίκες.
Αυτά που καταπιέζει ιδιαίτερα εμάς, τις λεσβίες, τις γυναίκες και τους ομοφυλόφιλους άνδρες,
είναι όσα θεωρούν δεδομένο ότι οι βάσεις της κοινωνίας
και η ίδια η κοινωνία είναι η ετεροσεξουαλικότητα.
".. Δεν λένε ότι το ελλειπτικό σχήμα του αιδοίου είναι συγκρίσιμο με σχήματα ηλιακών
συστημάτων, πλανητικών τροχιών κι αναρίθμητων γαλαξίων ... Δεν
λένε ότι το σχήμα του αιδοίου είναι το πρωτογενές σχήμα του άπειρου σύμπαντος και της κίνησής
του. Στις μελέτες τους δεν δημιουργούν συμβατικά σχήματα
που να πηγάζουν από τα σύμβολα αυτά."
Καταλαβαίνω ότι ο αυτονομισμός είναι απαραίτητος για κάποιες γυναίκες, αλλά εγώ, σα
συγγραφέας, δεν μπορώ να λειτουργήσω αυτονομιστικά.
κείμενα online :
βιβλιογραφία :
L'opopomax, 1964 - "The Opoponax" 1966 (Γαλλία)
Les Guerilleres, 1969
Le Corps lesbien, 1973
Lesbian Peoples: Materials for a Dictionary, σε συνεργασία με τη Sande Zeig, 1975,
Brouillon pour un dictionnaire des amants, 1976, σε συνεργασία με τη Sande Zeig
Virgile, non (1984) μεταφράστηκε αγγλικά ως "Across the Acheron" το 1987)
Μια παρωδία της θείας κωμωδίας με όλα τα στοιχεία της προηγούμενης γραφής της, επαναστατική
ουτοπία, και ο κεντρικός χαρακτήρας ονομάζεται "Wittig" !
Το λιγώτερο γνωστό από τα έργα της, ίσως γιατί δεν είναι πια τόσο δημοφιλής η ιδέα ότι οι
λεσβίες και οι γυναίκες που ζουν στον "στέητ" κόσμο
ουσιαστικά ζουν σε ένα είδους καθαρτηρίου, ή και ίσως γιατί είναι το λιγώτερο "παγκόσμιο" από
τα βιβλία της.
(όπου.. ο κακός πρίγκηπας Zaroff και οι άνδρες του κυνηγούν γυναίκες σα θηράματα, για σπορ!)
"One is not born a woman", Monique Wittig, 1981, Feminist Issues (Fall)
The Constant Journey, θεατρικό, 1985, - σε συνεργασία με τη Zeig, το έργο ανέβηκε
σε πολύ ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία
La pensee straight, 1992. "allegorical fictions", Paris-la-politique et autres histoires, 1999.
(αλληγορικές ιστορίες, πολιτικό Παρίσι και άλλες ιστορίες)
έγραψε επίσης (το σενάριο) και συνεργάστηκε στη σκηνοθεσία της ταινίας "The Girl" (2001), με τη Sande Zeig -
βασισμένη στο ομώνυμο διήγημά της - το πρώτο που έγγραψε στα αγγλικά
διηγήματα, δοκίμια και ποιήματα.
στο όνομά της ..
- LGBT....
- ...
Εχουν γράψει για τη Monique ..
μαθητές της ..
γυναικες ..
συναδελφοί της: Η Monique ήταν ένα από τα σπάνια άτομα που φέρνουν κοινωνικές
αλλαγές, χωρίς να διεκδικούν τη δημοσιότητα.
( Wittig was one of those rare individuals who brought about social change
> without bringing attention to herself, colleagues say. )
lgbt κοινότητα ..
καθηγητές & λόγιοι ..
ανθρωποι που τη γνώρισαν ..
Ο πατέρας της ήταν ο Henri Dubois, ποιητής. Οι γονείς της έφυγαν στην Rouergue για να
αποφύγουν τους Ναζί, και μεγάλωσε στην επαρχία, ώσπου τελικά
πήγαν στο Παρίσι όπου και σπούδασε Γαλλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Universite De Paris.
To 1964 δημοσιεύει το πρώτο της διήγημα, "L'opopomax", ένα περιγραφικό και αντικειμενικό
βιβλίο για τυπικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας (όπως η
πρώτη μέρα στο σχολείο, ο πρώτος έρωτας.. ), που κέρδισε το βραβείο Prix Medicis και
εξαιρετικές κριτικές από αναγνωρισμένες συγγραφείς της εποχής
όπως η Marguerite Duras, η Natalie Sarraute και η Mary McCarthy.
(δήλωσή της στο συνέδριο της 'Ενωσης μοντέρνων Γλωσσών το 1978)
"....and it would be incorrect to say that lesbians associate, make love, live with women,
for "woman" has meaning only in heterosexual systems
of thought and heterosexual economic systems. Lesbians are not women."
"The discourses which particularly oppress all of us, lesbians, women, and homosexual men,
are those which take for granted that which founds
society, any society, is heterosexuality."
"They do not say that vulvas with their elliptical shape are to be compared to suns,
planets, innumerable galaxies.... They do not say that the
vulva is the primal form which as such describes the world in all its extent, in all its
movement. They do not in their discourses create conventional
figures derived from these symbols."
"I understand that separatism is necessary for certain women; but
> I, as a writer, cannot function in separatism."
accessed Aug.2006 - classic
το πρώτο της μυθιστόρημα, κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο Prix Medicis το 1964 (μεταφράστηκε
στα αγγλικά το 1966
(όπου μικρά κορίτσια αναφέρονται μεταξύ τους με την απρόσωπη νέα αντωνυμία "on")
το δεύτερο μυθιστόρημα (οι πολεμίστριες, οι αντάρτισσες), μεταφράστηκε στα αγγλικά ως The
Guerilleres, το 1972 - μάλλον το πιο πολυδιαβασμένο
βιβλίο της
.. κάποιες κριτικοί το είπαν "Ισως το πρώτο γυναικείο έπος". Στο μυθιστόρημα αυτό γυναίκες
ζουν σαν αντάρτισσες, πολεμώντας τους άνδρες και
αναζητώντας μια νέα αποχή. Συμμετέχουν σε νικηφόρες σκληρές μάχες με μαχαίρια, οπλοπολυβόλα και
ρουκέτες. Σε μια σκηνή νικούν γυμνώνοντας τα στήθη
τους και κάνοντας τους άνδρες να παγώσουν.
(το λεσβιακό σώμα) μεταφράστηκε αγγλικά ως "The Lesbian Body", το 1975
Ενας κύκλος ελεύθερων ποιημάτων, όπου η προσωπική αντωνυμία πρώτου ενικού "je"
αποπροσωποποιείται ως "j/e". 'Οπου λεσβίες ερωμένες διαλύουν τα
σώματα η μια της άλλης, ως ερωτική πράξη.
..απόσπασμα απο την αγγλική μετάφραση..
" .. I take you by surprise, I tackle you, I take possession of you, I bear you off into
the cavern all afire with the mauve violet pink lights of the lanterns. You resist, you
struggle, you cry out in a strident voice. The door of the cavern glides noiselessly. You are
laid down on the beaten earth at the threshold.
Some women apear from the oblique corridors and holding you firmly remove your clothes.
One of them having playfully placed her two hands on your mouth because of your cries is
immediately hitten. You throw your head back, you shake it from side to side, you cease
struggling only when they begin to massage you, then the anger leaves your eyes.
Standing the women bring the great silver tub full of steaming water. They plynge you in it,
they wash you, they remove the traces of dust and dirt on your skin. They envelop you in large
bath wraps, they perfume you, they anoint you, they comb you, they give you a clean garment.
Now I take you by the hand and draw you down on to the thick carpets.
You sit on your heels, you rest your hands fingers spread on your thighs, you regard m/e in
silence you do not recognize m/e. A full censer swings.
..
(~ λεσβιακός λαός: υλικό για ένα λεξικό)
Δεν γεννιέσαι γυναίκα, δημοσίευση στο "Feminist Issues", τεύχος φθινωπόρου 1981
κυκλοφόρησε στα αγγλικά ως "The Straight Mind & Other Essays" από τον Beacon Press,
Boston, Mass, USA, 2001
Μα ισχυρή απεικόνιση της φιλοσοφίας του λεσβιακού υλισμού, μια θεωρητική θέση που δομήθηκε
σε μια σειρά δοκιμίων που δημοσιεύτηκαν στη συλλογή
Η πρώτη της συλλογή δοκιμίων για τον αγώνα των γυναικών για την απελευθέρωση από το σεξισμό
και τον ταξικό διαχωρισμό. Αυτά τα εννιά δοκίμια
αποτελούν μια προσεκτική και μοναδική προσέγγιση στη μελέτη του ιστορικού υλισμού και της
διαλεκτικής, και καλύπτουν φιλοσοφικές, πολιτικές και
λογοτεχνικές θεωρίες. Η ίδια η Μονίκ περιγράφει τη συλλογή ως μια εστίαση στο "λεσβιακό
υλισμό", στην οποία αναφέρει τους άνδρες και τις γυναίκες ως
διακριτές τάξεις μάλλον, παρά ως βασικές κατηγορίες. "Οι λεσβίες δεν είναι γυναίκες (wo-men,
fe-males), γράφει, και παρουσιάζει δυνατές ιδέες σχετικά
με το πώς η έννοια της "γυναίκας" είναι μια κοινωνική κατασκευή που χρησιμοποιείται για να
επιβάλει συγκεκριμένες εικόνες. Δεν φτάνει να αλλάξουμε την
οικονομική καταπίεση, επιχειρηματολογεί, γιατί όλα τα είδη καταπίεσης δεν είναι στη βάση τους
οικονομικά. Ο σεξισμός θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμα και
σε μια κοινωνία όπου όλοι οι άνθρωποι θα έχουν ίσες οικονομικές ευκαιρίες. Μόνο αλλάζοντας τις
νοητικές μας διεργασίες, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, και
στη σειρά και τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, μπορούμε να αλλάξουμε την κοινωνία μας σε μια
κοινωνία όπου δεν θα υπάρχουν πια κυρίαρχοι και
κυριαρχούμενοι. ..
Η δουλειά της Wittig's έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβάνοντας Γερμανικά,
Ολλανδικά, Φιλανδικά, Ιαπωνικά και Ισπανικά (εκτός από
τα πρωτότυπα Γαλλικά και Αγγλικά)
οι συνάδελφοί της την περιγράφουν ως ένα μετρημένο και ντροπαλό άνθρωπο, που υπερασπιζόταν
με πάθος τις ιδέες της, και που φερόταν με συμπόνια και
με γεναιοδωρία στη δουλιά της με νέους λόγιους.
(described her as a modest and shy person, ferocious and
> passionate in defense of her ideas, and compassionate and generous in
> working with young scholars. )
Η Lambda Book Report ανέφερε το 1990 ότι ήταν η πλέον συζητημένη αλλά κι η λιγώτερο
διαβασμένη από τις λεσβίες συγγραφείς
Σελίδες αναφερόμενες στη Monique στο διαδίκτυο..
Monique Wittig Links
το /www.glbtq.com - http://www.glbtq.com/literature/wittig_m.html (ενδιαφέρουσα κριτική παρουσίαση του έργου της σε δυο σελίδες, από την Julia Creet - αγγλικά)
το πανεπιστήμιο όπου δίδασκε από το 1990 - http://www.coh.arizona.edu/french/wittig.html
- http://www.arizona.edu/working/teaching.htm
- http://mchip00.med.nyu.edu/lit-med/lit-mededu/webdocs/webauthors/wittig
- http://www.geocites.com/WstHolleywood/Village/8654/monique.html
- βρετανική εφημερίδα Guardian: books.guardian.co.uk/print/0,3858,4598718-103684,00.html
- www.depts.drew.edu/wmst/sitemap2.htm
- Fantastic Metropolis: Editorials: In Memoriam: Monique Wittig
- en.wikipedia.org/wiki/Monique_Wittig
- νεκρολογίες
- http://www.liberation.fr/page.php?Article=78850
- βρετανική εφημερίδα Independent: http://news.independent.co.uk/people/obituaries/story.jsp?story=367549
-
NY Times
Πηγές :
οι αναφερόμενοι δικτυακοί ιστοχώροι & τα βιβλία της.
| EΠIKOINΩNIA |
| Σαπφίδες σε Ελλάδα & διαδίκτυο
Σαπφικός Λόγος Αγαπημένες Συγγραφείς Βιβλία κείμενα ανά συγγραφέα λεσβίες χάρτης σελίδων |
| διευθύνσεις σελίδας
sapphogr.net/les/wittig.htm |
| συνολικές επισκέψεις Σαπφίδων |
| δημιουργία σελίδας : Αύγουστος 2003
ενημέρωση : 22 Αυγούστου 2008 |
| ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε ΑΡΧΗ ΣΕΛΙΔΑΣ |
Copyright : Πνευματικά δικαιώματα και αντιγραφές
Ξέρετε τί θα πει. Ότι απαγορεύεται να αντιγράφουμε κομμάτια ή και ολόκληρη τη δουλειά του
άλλου και να την παρουσιάζουμε δηλώνοντας ή αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι δική μας δουλειά.
Κι ότι, εκτός από την ηθική υποχρέωση, υπάρχουν και νόμοι που μπορούν να μας τιμωρήσουν με
αυστηρά πρόστιμα αν τους παραβούμε.
Ισχύει κι εδώ, όπως σε όλες σχεδόν τις τοποθεσίες του Διαδικτύου.
Απαγορεύεται αυστηρά η αναπαραγωγή του συνόλου ή τμήματος των περιεχόμενων πληροφοριών για
κάθε είδος εμπορικής χρήσης ή/και εκμετάλλευσης.