Δικαίωμα -	Αστικό Δικαίωμα Γάμου	Γάμος στον κόσμο	Aιτήματα	Eπικoινωνία

C.R.A.Z.Y. από σήμερα στους κινηματογράφους

From :  PROUD PROMOTIONS 
Sent :  Thursday, November 30, 2006 1:42 PM


 C.R.A.Z.Y. από σήμερα στους κινηματογράφους.

Πάρτε τους γονείς και τρέξτε να δείτε την ταινία,
οτι δεν μπορείτε να τους πείτε εσείς
θα τους το πει η ταινία!!!!


Ακολουθεί το κείμενο που υπογράφω και δημοσιεύτηκε κομμάτι του σήμερα στην Athens Voice. Ο καιρός έχει
χειμωνιάσει και είναι ιδανικός για σινεμαδάκι. Σε αυτήν την ταινία, μην φοβηθείτε καθόλου να πάρετε την μαμά
και τον μπαμπάς σας μαζί, βασικά επιβάλλεται να τους καλέσετε και να αναθερμάνετε την σχέση σας μαζί τους.

Η Filmtrade παρουσιάζει

C.R.A.Z.Y.
του Jean-Marc Vallee


Περίπου ένα χρόνο περίμενα να έρθει η ταινία στην Αθήνα, την ειχα δει στο Βερολίνο, στο κινηματογραφικό
μεγαλόπρεπες κόσμημα του άλλοτε Ανατολικού Βερολίνου, Kino International στα πλαίσια του opening του Queer
Festival.

Αν και ο σκηνοθέτης της και ολες οι εταιρείες διανομής της δεν την θεωρούν gay ταινία, έχει παρουσιαστεί
κυριολεκτικά σε όλα τα Gay & lesbian Film Festival και έχει αποσπάσει μεγάλες και πολλές διακρίσεις, όπως
διακρίσεις έχει αποσπάσει και από το φεστιβάλ κινηματογράφου του Τορόντο που αναδείχθηκε η Καλύτερη ταινία
από τον Καναδά και στα ετήσια κινηματογραφικά βραβεία του Καναδά για το 2005 η ταινία κυριάρχησε και
σκεφτείτε ότι ο αριθμός βραβείων που της απονεμήθηκαν,10 Genie Awards και 13 Jutra Awards, αποτελεί νέο
ρεκόρ. Ανάμεσα στα βραβεία περιλαμβάνονται αυτά για την Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Σενάριο και Ερμηνεία.
Επισης το C.R.A.Z.Y. αναδείχτηκε ως η Καλύτερη Ταινία της χρονιάς από την Ένωση Κριτικών του Βανκούβερ Και
εισπρακτικά σας λέω ότι έχει ξεπεράσει τα 6.000.000 $ στον Καναδά (πρώτη σε εισπράξεις ταινία της χρονιάς)
και τα 2.000.000 $ στη Γαλλία. Όλα αυτά όχι για μια ακόμα χλιαρή αμερικανια αλλα για μια δυνατή ταινία που
δεν πρέπει να χάσετε την εμπειρία να τη δείτε !

Πηγαίνουμε 30 χρόνια πισω, σε ένα προάστιο του Κεμπέκ, είναι Χριστούγεννα και γεννιέται ο τέταρτος γιος της
οικογένειας Μπολιε, ο Ζακ. Βρισκόμαστε στους κόλπους μιας οικογένειας που κάθε πατέρας θα ήθελε να είχε, μιας
οικογένειας που ο πατέρας είναι ο άξονας της. Μιας οικογένειας γαλήνιας, όμορφης, σταθερής με έναν πατέρα
πρωταγωνιστή που κάθε γκέι γιος θα ερωτεύονταν. Τόσο όμορφος, τόσο πραγματικός πατέρας και τόσο περήφανος 
για την υψηλή δόση τεστοστερόνης που διαθέτει αφού το σπέρμα του γεννάει μόνο γιους. "πώς μπορει αυτός ο
αρσενικά περήφανος πατέρας να αποδεχτεί έναν γκέι γιο;" μου λέει ο σκηνοθέτης στην συνέντευξη και όμως αυτό
είναι που θέλει και κατορθώνει η ταινία στο τέλος της.

Ακολουθούμε τις μνήμες του γκέι φίλου του σκηνοθέτη. Η ιστορία είναι αληθινή. Ο σκηνοθέτης μετά από μια
συγκινητική ιστορία που του αφηγήθηκε ένας γκέι φίλος του "ο πατέρας μου με αγκάλιασε μόνο μια φορά στην ζωή
του, μετά την κηδεία του αδερφού μου και αυτό γιατί δεν άντεχε να χάσει ακόμα έναν γιο" ο σκηνοθέτης του
ζήτησε και έλαβε ένα χειρόγραφο πάκο με ολες τις μνήμες από τα παιδικά του και εφηβικά του χρόνια και με βάση
αυτές έγραψε το σενάριο αφαιρώντας και προσθέτοντας πράγματα και διακοσμώντας την με αριστουργηματικά
τραγούδια της εποχής εκείνης των Pink Floyd, David Bowie, Rolling Stones κ.α.

Ο μικρός Ζακ καταλαβαίνει από νωρίς ότι είναι διαφορετικός αλλά κάνει τα πάντα για να το αλλάξει, δεν το
αποδέχεται, θέλει να είναι σαν όλους τους άλλους. Ο μικρός Ζακ (που στη παιδική του ηλικία τον υποδύεται ο
γιος του σκηνοθέτη) δεν θα εκανε τίποτα που θα του κόστιζε την αγάπη και την αποδοχή του πατέρα του.
Προτιμούσε να προδώσει τον ίδιο του τον εαυτό παρά τον πατέρα του. Έτρεξε μέσα στην καταιγίδα για να ξορκίσει
τις επιθυμίες τους, χάθηκε στην έρημο για να ξεχάσει τί πραγματικα θέλει, κράταγε την αναπνοή του και όσο
μεγαλύτερος ήταν ο χρόνος τοσο περισσότερες πιθανότητες πίστευε ότι είχε να ξεπεράσει τις αμαρτωλές του
σκέψεις, έδειρε αλύπητα τον άνθρωπο που του πρόσφερε τη πρώτη του γκέι εμπειρία για να αποδείξει ότι είναι
άντρας, άνοιξε τέρμα το γκάζι και πίστευε ότι αν δεν πεθάνει θα λυτρωθεί από τις ορμές του, έφτασε μέχρι την
άκρη του κόσμου, τελικά αυτός που άλλαξε δεν ήταν ο Ζακ αλλά ο πατέρας του. Ο Ζακ δεν μπορούσε να αλλάξει 
την φύση του, μπορούσε μόνο να την αποδεχτεί και μαζί να την αποδεχτεί και η οικογένεια του και ο αγαπημένος
του πατέρας.

Πως μπορει μια ταινία που ακούγεται τόσο γκέι σεναριακά όταν την δεις να είναι ένα αριστούργημα χωρίς να
φαίνεται ότι βάζει σε προτεραιοτητα το στοιχείο του σεξουαλικού προσανατολισμού;

Για εμένα είναι μια gay ταινία αλλά για να την δει ολη η οικογένεια και αυτή είναι η μεγάλη ομορφιά της. Μέχρι
σήμερα ολες οι γκέι ταινίες που εχουμε δει, συνήθως γυρίζονται από γκέι σκηνοθέτες και έχουν το βλέμμα
κάποιου που τα ζει τα πράγματα από μέσα, αυτή η ταινία φτιάχτηκε με στοργή και μιλάει για διαφορετικότητα
όποια και αν είναι αυτή. Αντιμετωπίζει τον διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό όπως αντιμετωπίζει το Billy
Elliot τον γιο μιας εργατικής οικογένειας που θέλει να κάνει μπαλέτο και δεν είναι γκέι. Είναι λυρική, είναι
ανθρώπινη, είναι πιο επική από τον Μέγα Αλέξανδρο, ιδιαίτερα όταν ο απίστευτα όμορφος και ερωτεύσιμος Ζακ 
στο δωμάτιο του αφήνει τις σκέψεις του να ποθήσουν αυτόν που πραγματικα θέλει, τραγουδώντας δυνατά το 
Space Oddity και βαμμένος όπως το πασίγνωστο πορτραίτο του David Bowie.

Το Crazy είναι μια αναμφισβήτητα οικογενειακή ταινία ή ακόμα καλύτερα μια ταινία που δεν έχει συγκεκριμένο
κοινό αλλα απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Είναι μια ταινία που το γκέι στοιχείο δεν μπαίνει για να
διεκδικήσει, για να εξυψωθεί, δεν μπαίνει για να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αν και τον παίρνει περίτρανα.
Το γκέι στοιχείο ξεκινάει σαν αναζήτηση ψυχής, σχέσης, αποδοχής με μια φυσιολογικοτητα, με μια ειλικρίνεια
που κανένας θεατής δεν θα πει "είδα μια γκέι ταινία" αλλά όλους τους θεατές θα τους κάνει, βγαίνοντας από 
την αίθουσα να αποδεχτούν τη διαφορετικότητα εύκολα και ανώδυνα. Θα τους κάνει να ξαναδούνε τον Jim 
Morrison στο πρόσωπο του μεγάλου αδερφού και να ταξιδέψουν με τους Pink Floyd. Να μπουν κρυφά στις
κρεβατοκάμαρες, στα όνειρα και στις γιορτές της οικογένειας Μπολιε με τα 5 αγόρια, να καπνίσουν πολλά
τσιγαριλίκια, να καβαλήσουν παλιές BMW μηχανές και να πάνε λυτρωτικές βόλτες, να γευτούν τα τοστ της 
μαμάς, να τραγουδήσουν το αγαπημένο τραγούδι του μπαμπά "μέχρι την άκρη του κόσμου" και τέλος να αγαπήσουν 
τον Ζακ χωρίς ενοχές. Μέσα από ένα 2ωρο ταξίδι, 20 χρόνων ζωής με αφοπλιστική μαγεία, πλάνα και διάλογους 
που δεν αφήνουν κανένα κενό σενάρια ή ιδεολογικά, μια ταινία που δεν της αποδίδουν τον χαρακτηρισμό "γκέι"
προσφέρει όμως στο γκέι κοινό την μεγαλύτερη συγκίνηση, γιατί στο πρόσωπο της ταινίας θα βρούμε τον πιο
αβίαστο τρόπο για να εξηγήσουμε στους δικούς μας τα τόσα χιλιάδες συναισθήματα για την διαφορετικότητα μας
και πάνω από όλα την ύψιστη ανάγκη μας για αποδοχή από αυτούς που μας γέννησαν. Σίγουρα μετά την ταινία 
θα θελήσουμε να πάρουμε τους συγγενείς μας και να την ξαναδούμε την ταινία μαζί τους.

Εχετε έξι κινηματογράφους στην διάθεση σας για να δείτε το CRAZY μην το χάσετε!

Maria Cyber (www.lesbian.gr)

Σαπφίδες
Χάρτης σελίδων
Ταινίες στην Ελλάδα
συνολικές επισκέψεις :